Week 25: I’m Back! คืนสู่บล็อก

กลับมาแล้วคร้าบบบ ไม่รู้ว่าจะยังเหลือคนอ่านอยู่ไหม แต่ต้องยอมรับว่าหายหน้าหายตาไปนานจริงๆ ด้วยสาเหตุหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องเรียนที่ค่อนข้างจะต้องใช้เวลาปรับตัว เช่นเดียวกับเรื่องการใช้ชีวิต ไหนจะความขี้เกียจอีก ซึ่งอันสุดท้ายนี้ค่อนข้างจะส่งผลกระทบหนักอยู่ 5555

แต่อีกหนึ่งเหตุผลสำคัญที่ทำให้เราเริ่มรู้สึกว่า "เห้ย กูไม่ไหวแล้วหว่ะ เลิกเขียนบล็อกก่อนแล้วกัน" คือเรื่อง "แรงบันดาลใจในการเขียน" ครับ คือผมก็เคยบอกไปแล้วว่าผมเขียนบล็อกเพื่อเหมือนเป็นการบันทึกชีวิตของตัวเองลงไปในนี้ เพื่อเอาไว้อ่านเอง ซึ่งตอนแรกมันก็เวิร์กดีและดูราบรื่นพอสมควร แต่พอเขียนไปนานๆ เราเริ่มรู้สึกว่า การเขียนบล็อกแบบ Daily หรือรายวันแบบนี้ บางทีเราไม่ได้ไปเจอหรือสัมผัสอะไรใหม่ๆที่น่าตื่นเต้นพอจะเอามาเขียนลงบล็อกได้เลย และมันคงไม่ Make sense ถ้าเราจะมาเขียนแค่ว่า วันนี้ไม่มีอะไรเลย กิน เรียน นอน เล่นเกม แค่นั้น สุดท้ายเลยตัดสินใจที่จะหยุดไป

แล้ว 23 สัปดาห์ต่อมา เราก็ลองกลับมาคิดดูว่า ชีวิตที่ผ่านมานับตั้งแต่เลิกเขียนไปเนี่ย ทำไหมมม มันมีแต่เรื่องน่าเอามาเขียนลงบล็อกทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นทริปเที่ยวต่างๆ ทั้งทริป Dusseldorf กับ Koln ทริป Amsterdam หรือล่าสุดกับทริป Austria กับ Czech Republic (ผมคงไม่เอามาเขียนซ้ำนะครับ แต่ยังไงสามารถไปดูภาพบรรยากาศที่เก็บมาฝากได้ที่อัลบั้ม Facebook นี่เน้อออ) อีกทั้งเรื่องราวตื่นเต้นอีกเยอะแยะมากมาย ทั้งจักรยานหาย จักรยานคว่ำ รถไฟดีเลย์ตอนเที่ยงคืนจนกลับบ้านแทบไม่ได้ และอีกมากมายที่สาธยายตอนนี้คงไม่หมดและคงไม่ทัน และมันก็คงน่าเสียดายถ้าจะมีเรื่องราวต่อๆไปที่จะไม่ได้ถูกเล่าและบันทึกไว้อีก ผมจึงมาตามห้วงอารมณ์ ผสมกับความคิดถึงกัน อย่ารำคาญกันเลยนะเธอจ๋าาาาาาาาา...ถุ้ยยย นั่นมันเพลงพี่ปู ผมเลยตัดสินใจว่า "เอาวะ Where where is where where (ไหนไหนก็ไหนไหนแล้ว) กลับมาเขียนบล็อกใหม่ดูละกัน"

ทีนี้ก็อาจจะมีคนสงสัยว่า อย่างนี้จะกลับมาเขียนแบบวันต่อวันเหมือนเดิมรึเปล่า ก็บอกเลยนะครับว่า จะบ้าเหรอออ มาเขียนเองเลยมั้ย 5555 เพราะจากการที่ได้เรียนมาแล้วเทอมนึงแล้ว ต้องบอกตามตรงว่าเวลาในแต่ละวันเหลือน้อยมาก แม้เวลาเรียนที่นี่จะน้อยกว่าที่ไทยก็ตาม ฉะนั้น หลังจากนี้ผมจะอัพเดทบล็อกเป็นแบบ Weekly หรือรายสัปดาห์แทนดีกว่า ไม่ใช่เพื่อความสะดวกในการติดตามของคนอื่น แต่เพื่อความสะดวกของคนเขียนอย่างผมเอง แหะๆ = ="

หลังจากชี้แจงแถลงไขข้ออ้างการอู้ไม่เขียนบล็อก เอ้ย เหตุผลในการหายไปจากบล็อกนี้แล้ว ก็ได้เวลาอัพเดทข้อมูลของผมให้เป็นปัจจุบันละโนะะะ ว่าแต่จะเริ่มจากตรงไหนดีหล่ะ _ _"

ตอนนี้ผมอยู่กับรูมเมทผมสองคนที่มาถึงประมาณก่อนเรียนสัปดาห์นึงเรียบร้อยแล้วครับ คนนึงชื่อ Nikita เป็นคนยูเครน สายติดเกมและปาร์ตี้ วันไหนไม่ได้ยินเสียงมันเล่นเกมคือวันนั้นมันไม่อยู่ห้องฮะ ส่วนอีกคนผมจำชื่อไม่ได้ (เจ๋งมั้ยหล่ะฮะ อยู่กันมา 4 เดือน ยังจำชื่อไม่ได้ -.-) แต่ผมจะเรียกมันว่าไอ้หนวดแล้วกัน =.,= ไอ้หนวดนี่เป็นคนบัลแกเรีย เป็นสายเฮลต์ตี้ เข้าฟิตเนสส์ กินอาหารคลีนทุกมื้อ แต่ประเด็นคือมันดูดกัญชาด้วยฮะ ขุ่นพระ!!! ใครที่บอกว่าดูดกัญชาแล้วจะทำให้ร่างกายแย่นี่อยากให้ลองคิดใหม่เลยครับ เพราะไอ้หมอนี่ได้แสดงให้ผมเห็นแล้วว่า ดูดกัญชายังสุขภาพดีกว่าคนที่ไม่ดูดแต่กิน Junk food แบบผมซะอีก = =" นอกจากนั้นยังมีรุ่นพี่ ODOS อีกคนหนึ่งที่ย้ายมาเรียนคลาสเดียวกับผม ชื่อว่าพี่โอม มาอาศัยอยู่กับผมเป็นการชั่วคราวเนื่องจากปัญหาเรื่องสัญญาที่พักด้วย แต่ตอนนี้พี่เค้าก็ได้ที่พักใหม่แล้ว และอาจจะย้ายไปเร็วๆนี้ เฮ้อออ ใจหายเหมือนกันนะ แล้วใครจะทำกับข้าวให้กินหล่ะจากนี้ T^T

ส่วนเรื่องเรียน ตอนนี้ผมเริ่มเรียน International Business Economics ที่ Fontys University of Applied Sciences เรียบร้อยแล้ว โดยอยู่ในคลาส FBE1A ซึ่งเรียนเป็นภาษาอังกฤษ สมาชิกในคลาสก็ค่อนข้างหลากหลาย นอกจากพี่โอมแล้วก็มีทั้ง 2 หนุ่ม UK แก๊งเยอรมัน 2 หนุ่มดัชต์ และคนอื่นๆจากหลายหลายเชื้อชาติ ทั้งเบลเยี่ยม จีน ฮ่องกง เม็กซิโก แคนาดา โรมาเนีย เช็ก คาซัคสถาน คือเรียกได้ว่าเป็นคลาสนานาชาติจริงๆ และที่นี่ก็ใช้วิธีการสอนคล้ายมัธยมปลายบ้านเรา คลาสเล็กๆอบอุ่น เล่นนู่นนี่เฮฮากัน ซึ่งคิดว่าคงจะต่างจากมหาวิทยาลัยในไทย ส่วนผลการเรียนของผมเป็นยังไงหน่ะเหรอออ ดูข้างล่างเอาเองละกัน อิอิ

ผลจากความพากเพียรเรียนไปเรื่อยๆเมื่อยเราก็โดดในภาคเรียนที่ 1 (ปล.ที่เนเธอร์แลนด์ตัดเกรดแบบคะแนนเต็ม 10 นะจ๊ะทิงจา ^^)

สำหรับเรื่องชีวิตทั่วไป ต้องบอกเลยว่าเวลาทำให้เราปรับตัวได้จริงๆ เพราะตอนนี้ผมเริ่มคุ้นชินกับการใช้ชีวิตที่นี่เรียบร้อยแล้ว ชีวิตที่น้ำอัดลมแพงกว่าเบียร์ ชีวิตที่ต้องทำกับข้าวกินเอง (แม้จะเป็นแค่ลูกมือพี่โอมในหลายๆครั้ง = =") ชีวิตที่ใช้จักรยานปั่นไปไหนมาไหน ชีวิตที่อากาศหนาวจนติดลบ หิมะนานๆตกที และฝนตกเกินขึ้นได้แบบแรนด้อม จนตอนนี้ผมเริ่มกลัวการกลับไปใช้ชีวิตในไทยแล้วจริงๆนะ ทำไมเหรอ ลองนึกสภาพผมปั่นจักรยานจากสยามไปดุสิตสิฮะ คิดว่าจะรอดมั้ย 5555

ทั้งหมดนี่ก็คือข้อมูลคร่าวๆหลังจากที่ผมหายตาไปพักใหญ่ ถ้าเกิดตกหล่นอะไรไปเดี๋ยวคงได้มาอัพเดทกันในสัปดาห์ต่อๆไปแหละมั้ง อย่าให้เขียนเยอะเลย ไม่ขี้เกียจอ่านกันบ้างเหรอ 5555

แต่พอเขียนมาจนถึงบรรทัดนี้แล้ว มันสัมผัสได้จริงๆนะว่า
การที่พักไปช่วงนึงแล้วค่อยกลับมาเขียนนี่...
มันเหมือนเติมไฟให้เดินหน้าต่อจริงๆนะ...

Tot volgende week!

Frozenize

View posts by Frozenize
A random guy, doing random stuffs that he randomly feels passionate about.

Leave a Reply

Scroll to top